Poznaj Szczecin

  • Warto być i zobaczyć
  • Hotele
  • Restauracje
  • Galerie
  • Kawiarnie
  • Filharmonia
  • Teatry
  • Kluby
  • Kina
  • Hostele
  • Pensjonaty
  • Winnice
  • Pizzerie
  • Atrakcje wodne
  • Inwestycje
  • Lubię Szczecin
  • Parkingi strzeżone
  • Parkingi dla autokarów

Wystawa czasowa Katarzyna Szeszycka Impulse response: The Empty Landscape, volcano area

Wystawa czasowa Katarzyna Szeszycka  Impulse response: The Empty Landscape, volcano area
Data:
25.04.2019, godzina. 17:00
Miejsce:
Doświadczenie przestrzeni jest polisensoryczne. To skomplikowany proces zależny od sensorium.
Zmysł wzroku analizuje głębię przestrzeni pomimo tylko pary oczu. Analiza ta jest zależna od granic widzialności. Opracowywanie wzrokiem przestrzeni w czasie rzeczywistym obejmuje tylko jej fragment, wycinek. Dopełniają go wrażenia rejestrowane poprzez zmysł grawitacyjny oraz zmysł słuchu. Wrażliwość na bodźce jest skończona w obrębie granic percepcyjnych, osobniczo zróżnicowana. Co się wydarzy kiedy zaczniemy pseudowyabstrachowywać wrażenia zmysłowe? Z jak bliska możemy analizować graniczność percepcyjną? Impulse response to budowanie okoliczności, w których możemy spróbować się do nich zbliżyć. To refleksja jak postrzegamy koniec przestrzeni otwartej (The Empty Landscape, volcano area) oraz kiedy zaczynamy postrzegać ją samą (The Model of Swarm)? Działalność artystyczna to forma rozumowania, w której nierozdzielnie splatają się ze sobą postrzeganie i myślenie (1). W swojej praktyce artystycznej analizuję partiami polisensoryczność percepcji przestrzeni jak badacz - eksperymentator, zadając pytania:
Kiedy zaczynamy / przestajemy widzieć?
Kiedy zaczynamy / przestajemy słyszeć?
Kiedy rozpoznajemy?
Kiedy identyfikujemy?
To problemy granicy pojawiania się i granicy słyszalności oraz problem identyfikacji.
Realizacja Impulse response to resume poszukiwań wokół zagadnienia granic widzialności i słyszalności zebranych wokół percepcji przestrzeni.
Rudolf Arnheim, Myślenie wzrokowe, Słowo | Obraz | Terytoria
Impulse response to dwie uzupełniające się ekspozycje:
Impulse response: The Empty Landscape, volcano area
Miejsce ekspozycji: Muzeum Narodowe w Szczecinie–Muzeum Tradycji Regionalnych, ul. Staromłyńska 27
Otwarcie godzina: 25 kwietnia 2019, godzina 17:00
Organizator: Muzeum Narodowe w Szczecinie
Partnerzy: TRAFOstacja Sztuki w Szczecinie, Wydział Malarstwa i Nowych Mediów Akademii Sztuki w Szczecinie, Freedom Gallery, OFF MARINA Przystań Kultury

Impulse response: The Model of Swarm
Miejsce ekspozycji: Freedom gallery / OFF Marina Przystań Kultury, ul. Chmielewskiego 18
prezentacja (one day event): 25.04.2019, , godzina 19:00
Organizator wydarzenia: TRAFOstacja Sztuki
Partnerzy: Muzeum Narodowe w Szczecinie, Wydział Malarstwa i Nowych Mediów, Akademia Sztuki w Szczecinie, Wydział Elektryczny Zachodniopomorskiego Uniwersytetu Technologicznego, Katedra Przetwarzania Sygnału i Inżynierii Multimedialnej, Freedom Gallery, OFF MARINA Przystań Kultury

Impulse response: The Empty Landscape, volcano area
The Empty Landscapes przedstawia otwarte przestrzenie w momentach skrajnych dla widzialności. To duże obszary delikatnych gradientów, z których wyłania się kolor kształtujący strukturę ziemi lub płaszczyzny wody. Gradienty oddają fizyczność rozproszenia światła w mgłach. Kolorystyka jest zawężona, w kolejnych pracach z serii zbliża się do monochromu, gładkiej powierzchni. Całość zmierza do ciszy w percepcji wzrokowej i obrazu abstrakcyjnego. Volcano area jest bogatsza wizualnie, bardziej ekspresyjna. Kolorystycznie – podobna. Podąża za kształtem czarnego, miękkiego dymu, pyłu, czy chmur, które w części płócien kontrastowane są z fakturami podłoża. Ostatnie płótna z obu serii nie powstały z materiału fotograficznego, są interpretacją, za którą stoi zarówno doświadczenie tych struktur, przestrzeni, granicznej widzialności, jak i samego medium.
(...) akcentując rolę kreacyjną, zamiast intencjonalnie prowadzonej gry z tradycją, Szeszycka woli lokować swoją energię twórczą bliżej surowego bieguna odwrotu od dymnej zasłony awansów, jaka spowija dzieła sztuki wysokiej; odnajduje w ten sposób tę niszę w kulturze artystycznej, gdzie deprecjonowana niekiedy warsztatowa biegłość nieoczekiwanie staje się narzędziem, które może sprzyjać desublimacyjnemu stosunkowi do nadmiernej fetyszyzacji sztuki oraz jej recepcji. Odsłania w ten sposób pewien rodzaj nieuchronnie wpisanego w kulturę Zachodu bankructwa, czy może raczej potrzebę prostoty; wypowiedzi trafiającej w sedno, umiejętnie syntetyzującej podstawowe napięcia w dialogu „natury” z „kulturą” (2).
Ewelina Jarosz, W wiecznym cieniu zagłady. O nowych pracach Katarzyny Szeszyckiej, fragment tekstu, który ukazał się w katalogu do wystawy indywidualnej Volcano area, ms 44, Świnoujście, 2016
Impulse response: The Model of Swarm
Rój.Fenomen natury, organiczna formacja. Charakteryzuje się prostotą, brakiem centralnego sterowania, autonomią osobnika oraz posiadaniem jądra konsolidacji – spójnością. Ilustruje on cechę natury, jaką jest dążenie do jak najprostszych rozwiązań. Rój jest matematycznie opisywalny, ale nie jest deterministyczny, jest interaktywny. Istota roju nie jest w pełni poznana.
The Model of Swarm został pomyślany jako ćwiczenie sensualne, które ma pozwalać rysować w umyśle obiekt przestrzenny wraz z sugestią jego ruchu umożliwiając percepcję przemieszczania się przestrzennej formacji.
Znajdując się w bezpośredniej relacji z indywiduum reprezentowanym w przestrzennym układzie odniesienia przez natężenie i wysokość dźwięku, zaczynamy je identyfikować. Sytuacja zmienia się, gdy konceptualizujący rozpozna, że osobników jest więcej, a te zachowują się w sposób systematyczny, właściwy np. dla zachowania roju owadów. Samonasuwająca się jest intuicja, że rój będzie zachowywał się interaktywnie i reaktywnie względem obecnego uczestnika eksperymentu. Jakie warunki trzeba spełnić, by uczestnik korzystający z tego modelu mógł objąć percepcyjnie nie tylko zmienność ruchomej struktury, ale by całość była interaktywna? Mechanizm percepcji przestrzennej dźwięku człowieka mimo tylko pary uszu pozwala na określenie kierunku źródeł dźwięku poprzez ruch głowy, czy zmianę charakterystyki częstotliwościowo - fazowej oraz efekt Dopplera.
Model został wpisany w ikosferę. To złączenie dwóch kopuł geodezyjnych, czyli sfera zbudowana na bazie dwóch trójkątów - równobocznego i równoramiennego, której przekrojem jest dziesięciokąt foremny. Na każdym z wierzchołków bryły zostały zainstalowane punkty audio. Model wykorzystuje sferyczną emisję dźwięku z 41 głośników umieszczonych w sferze oraz jednego głośnika niskotonowego. Jest on przeznaczony dla indywidualnego odbiorcy, odizolowanego od otoczenia zarówno pod względem bodźców akustycznych, jak i wizualnych. Dzięki temu zmiana orientacji głowy odbiorcy pozwala na pełniejsze doświadczenie źródeł dźwięku (nie ma ograniczenia emisji do płaszczyzny horyzontalnej). Wykorzystanie sfery z głośnikami oraz cyfrowej syntezy źródeł dźwięku umożliwia uwzględnienie mechanizmów percepcji przestrzennej dźwięku człowieka.
Dźwięk użyty do modelowania niczego nie imituje, jest rozpatrywany jako sygnał, każdy z zakresu słyszalności, użyty w modelu może zostać wykorzystany. Dźwięk, sygnał, ma być n – tką uporządkowaną w ramach <x,y,z,w,t> (miejsce w przestrzennym układzie współrzędnych, częstotliwość i natężenie dźwięku).
 
Całość jest eksperymentem dotyczącym percepcji przestrzeni poprzez zmysł słuchu i lokalizacji przestrzennej, pseudowyabstrahowanych z pozostałych wrażeń.
Odbiorca będzie interaktorem, współtwórcą. Jednak nie będzie współtworzył on widzialności, czy też nie jest z nią skonfrontowany jak w wchodzącej w skład projektu części malarskiej The Empty Landscapes, volcano area – w Modelu Roju owa formacja może tworzyć się w jego umyśle i w przestrzeni fizycznej.
 
Skład zespołu interdyscyplinarnego pracującego nad prototypem: dr Katarzyna Szeszycka, dr hab. inż. Przemysław Mazurek, prof. ZUT, dr Tomasz Budzan, mgr Marcin Papis KRAZ 

 

 

Copyright 2019 Miasto Szczecin
Kontakt