Rozwój szczecińskiej zieleni jest nierozerwalnie związany z historią miasta.

Od połowy XIX w. Szczecin z miasta twierdzy stawał się miastem szybko rozszerzającym swoje granice. Konieczność rozbudowy miasta była idealną okazją dla zaprojektowania go nie tylko jako ściśle urbanistycznego obiektu, ale także jako ośrodka z dużą ilością zieleni miejskiej. Podobna tendencja zauważalna była w całej Europie, gdzie rozwijała się idea "miasta - ogrodu".
Powstanie obszarów zielonych na taką skalę nie byłoby możliwe, gdyby nie hojność ówczesnych przemysłowców, rodowitych szczecinian, którzy nie żałowali pieniędzy na okraszenie Szczecina całymi zespołami parkowymi. Najbardziej znany jest radca handlowy Quistorp, właściciel wielu fabryk, posiadacz tysięcy hektarów ziemi położonej dookoła miasta. To on zainicjował powstanie dzisiejszego Pogodna w postaci dzielnicy willowej. Ale najsłynniejsze dzieła, których powstanie bez wsparcia Quistorpa byłoby niemożliwe, to największy szczeciński park – Park Kasprowicza oraz Jasne Błonia.
Kolejną wizytówką Szczecina, która powstała na przełomie XIX i XX w. są Wały Chrobrego. Głównym pomysłodawcą przebudowy pofortecznych terenów był ówczesny nadburmistrz H. Haken. Na wzniesieniach, które wcześniej pełniły typowo obronną rolę, wzniesiono reprezentacyjne gmachy, otaczając je zielenią. Dziś możemy podziwiać wspaniałe dęby rosnące wzdłuż ulic Zygmunta Starego i Szczerbcowej.
Niezwykle interesującym i największym w mieście skupiskiem zieleni jest Cmentarz Centralny zajmujący powierzchnię ponad 168 ha. Jego projektanci dobierając roślinność (415 gatunków drzew i krzewów) wykorzystali naturalne warunki terenowe i mikroklimatyczne.

Lasy w mieście to kolejny symbol, znak rozpoznawczy Szczecina.
Zajmują prawie 3 tysiące hektarów. Największy z nich to Park Leśny Arkoński, popularnie zwany Laskiem Arkońskim. Do końca XIX w. był to zwykły las z normalnymi leśnymi ścieżkami. W tym miejscu ponownie pojawia się rodzina Quistorpów. Dzięki ich wsparciu, pod koniec XIX w. uporządkowano dotychczas dzikie tereny leśne i przekształcono w podmiejski park.
Drugim pod względem wielkości parkiem leśnym jest Park Leśny Głębokie. Zajmuje powierzchnię ok. 350 ha. Podobnie jak Lasek Arkoński jest porośnięty przez mieszany drzewostan. Jego główną atrakcją jest Kąpielisko Głębokie.