Dobrze znane szczecinianom siedziska wykonane z surowców wtórnych były jedną z atrakcji tegorocznej Karuzeli Cooltury. Niekonwencjonalne prace Moniki Szpaner wzbudziły ogromne zainteresowanie, zarówno wśród uczestników festiwalu, jak i jego twórców.

Ławeczki powstały z okazji 15–lecia REMONDIS Szczecin i przy wsparciu firmy. Do tej pory prezentowane były już w kilku miastach na terenie całego kraju, m.in. w: Szczecinie, Warszawie, Poznaniu, Łodzi i Bydgoszczy, a ostatnio na Karuzeli Cooltury w Świnoujściu.

Projekt cieszył się ogromną popularnością i przyciągał tłumy zainteresowanych turystów, którzy chętnie przysiadali na ławeczkach, robili pamiątkowe zdjęcia. Wśród osób zaintrygowanych pracami artystki znaleźli się także wybitni przedstawiciele polskiej kultury tj. Krzysztof Zanussi czy Jacek Santorski.

Artystyczne ławki pochłonęły m.in. pół tony tektury, 1500 umytych butelek plastikowych, 100 kg ścinek papierowych, 200 zużytych klawiatur komputerowych i 15 starych komputerów. Ponadto do ich tworzenia wykorzystano materiały dodatkowe, czyli plastik, żywicę, klej i metal. Ławki, dzięki odpowiedniemu połączeniu materiałów, są trwałe i estetyczne. Oprócz ciekawej formy plastycznej i nietypowego użycia materiałów, prace mają również charakter użytkowy.

Ideą projektu jest nadanie odpadom wtórnym nowej formy i zmiana ich symboliki. Odpady ulegają wtórnemu dowartościowaniu, ich trywialny charakter nabiera nowego znaczenia i aktywizuje krytyczne myślenie odbiorców. Kolorowe śmieci to symbol konsumpcjonizmu naszych czasów, którego pozytywnym aspektem staje się zbiórka surowców wtórnych. Wykorzystanie ich w tworzeniu sztuki bez wątpienia wpisuje się w promocję ekologicznych postaw.

Monika Szpener jest absolwentką kierunku Rzeźba Wydziału Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. W tym roku ukończyła studia doktoranckie. Obecnie mieszka i pracuje w Szczecinie, gdzie m.in. jest pracownikiem naukowo-dydaktycznym na Wydziale Architektury Zachodniopomorskiego Uniwersytetu Technologicznego. Zajmuje się szeroko rozumianą rzeźbą – od portretu i aktu, poprzez instalacje i kompozycje rzeźbiarskie, do akcji artystycznych. Głównym tematem prac artystki jest człowiek oraz przestrzeń przez niego kreowana w kontekście rosnącej konsumpcji. Projekty są przeważnie pracami interdyscyplinarnymi, które łączą w sobie różnorakie techniki artystyczne.

Inspiracją jej twórczości jest codzienna rzeczywistość, ulubionym materiałem – rozmaite opakowania, odpady, pozostałości. Wybrany przez nią artystyczny surowiec determinuje samą tematykę, krytycznie odnosząc się do powszechnie panującego konsumpcyjnego stylu życia i kultu przedmiotu. Jej prace nadają odpadom nową funkcję, a ich intrygująca forma prowokuje do interakcji. Artystka jest autorką wielu wystaw indywidualnych w kraju oraz uczestniczką zbiorowych i międzynarodowych projektów. Jest również stypendystką Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.